วันจันทร์ที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2560

ศิลปะ

ศิลปะ


เปเปอร์มาเช่ จากเศษหนังสือพิมพ์

                จากเศษหนังสือพิมพ์ที่ไร้ค่า สามารถนำมารังสรรค์ปั้นแต่ง เป็นชิ้นงานที่มีราคาแถมขั้นตอนการทำไม่ยุ่งยาก ลงทุนไม่มาก ที่สำคัญเจ้าของไอเดียเผยอย่างหมดเปลือก ไม่น่าเชื่อว่าชิ้นงานที่เห็นอยู่ตรงหน้า ไม่ว่าจะเป็นแจกัน กรอบรูปงานปั้นตัวสัตว์เหล่านี้ประดิษฐ์มาจากเศษวัสดุ หนังสือพิมพ์เป็นสินค้าที่เน่าง่ายที่สุด
ที่ว่า "เน่า" ในที่นี้หมายถึงหมดราคาจำหน่ายไม่ได้ต้องนำไปทำอย่างอื่นเพียงสถานเดียว (เว้นแต่ผู้ที่เก็บข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ไว้อ้างอิงในอนาคต) เพราะเพียงชั่วข้ามคืน หรือว่าล่วงเลยจากวันที่ที่กำหนดบนหน้าหนังสือพิมพ์ หนังสือพิมพ์เล่มนั้นก็แทบจะไม่มีใครหยิบอ่าน หรือแทบจะหมดความหมายทันทีหากเป็นของร้านค้าก็เตรียมตัวตีกลับโรงพิมพ์ แต่ถ้าเป็นของผู้บริโภคก็รอวันชั่งกิโลขาย หากราคาได้น้อยนิดก็ปล่อยให้ผุพังไป





หลายท่านคงเคยเห็นหมูออมสินกระดาษหรืออาจเป็นม้ากระดาษที่เด็กๆ สามารถขึ้นไปขี่ได้ ตุ๊กตาหรืออื่นๆ ปัจจุบันมีผู้ทำงานเหล่านี้น้อยลงที่เคยเห็นมีขายก็มีแถวถนนสาธร งานกระดาษปัจจุบันที่เห็นมีขายจะเป็นงานเปเปอร์มาเช่ การนำกระดาษแข็งมาประกอบเป็นกล่องหรืออาจเป็นรูปแบบอื่นๆและทาสี ตกแต่งลวดลายต่างๆให้ดูเก๋ก็สามารถนำออกขายทำรายได้ เป็นงานที่ทำได้ไม่ยากแถมวัสดุที่ใช้ก็หาง่าย ราคาถูกสุดๆ คือหนังสือพิมพ์เก่า วัสดุอุปกรณ์ที่ใช้มีดังนี้

วัสดุที่ต้องใช้ในการทำเปเปอร์มาเช่ มีดังต่อไปนี้

  • แม่แบบที่ต้องการ
  • กรรไกร
  • Petroleum Jelly
  • แปรงทาสี / พู่กัน
  • กระดาษ
  • สีอคริลิค
  • แป้งเปียก
  • ยูริเทน
  • กระดาษทรายชนิดละเอียด

ขั้นตอนการทำ เปเปอร์มาเช่

  • เคลือบแม่แบบที่ต้องการด้วย petroleum jelly ให้ทั่ว
  • ฉีกกระดาษที่เตรียมไว้เป็นชิ้นหรือแถบเล็กๆขนาดประมาณ 1x2 นิ้ว
  • นำกระดาษมาทาแป้งเปียกและปิดทับบนแม่แบบนั้น
  • ปะกระดาษให้เหลื่อมกันจนครบทั้งชั้น หลังจากนั้นก็เริ่มปะเช่นเดียวกันในชั้นถัดไป
  • ตากแดดหรือผึ่งลม เพื่อให้ เปเปอร์มาเช่ แห้งสนิท
  • แกะออกจากแม่แบบ
  • ใช้กระดาษทรายชนิดละเอียดขัด เปเปอร์มาเช่ ให้เรียบเนียน
  • ใช้กรรไกรตัดขอบที่ไม่ต้องการออก
  • ทาสี เปเปอร์มาเช่ ด้วยสีรองพื้นสีขาว
  • ทิ้งไว้ให้แห้ง
  • ลงสีบน เปเปอร์มาเช่ ตามต้องการ
  • เคลือบด้วยยูริเทน
  • ทิ้งไว้ให้แห้ง            


ภาษาต่างประเทศ

ภาษาต่างประเทศ

ตัวอย่างการแนะนำตัวในการสัมภาษณ์งานภาษาอังกฤษ

 ทักทายผู้สัมภาษณ์
Hello/Good Morning. I am glad to be here for this interview.
          แนะนำตัว
My name is _____________________________.
          เล่าถึงประวัติการศึกษา
I graduated with a bachelor’s degree in (สาขาวิชาที่จบ เช่น Communication Arts) from (ชื่อสถาบัน) University. In my course of study I took courses in (ชื่อวิชาที่เกี่ยวข้องกับหน้าที่รับผิดชอบในตำแหน่งงานที่คุณสมัคร เช่น Public Relations and Advertising), with grad A in Advertising course.
          หากคุณยังไม่เคยทำงานมาก่อน ให้เน้นที่ประสบการณ์ในมหาวิทยาลัย และการฝึกงาน
          ประสบการณ์ในมหาวิทยาลัย
While in the university I have joined (ชื่อชมรม/ชื่อกิจกรรม the Journalist Club) in 2008-2009 and I have been voted for a chairman in 2010. I learned a lot from this club. I got new friends from other faculties. Learn to work with others, learned to be a leader and learn how to succeed together.
          ประสบการณ์การฝึกงาน
During my last summer vacation, I interned at (ชื่อบริษัท), a leading media agency in Thailand where I had a chance to practise writing advertising copies and learned how to work as professional in the field.
          หากคุณมีประสบการณ์ทำงานแล้ว ให้เล่าย่อ ๆ เกี่ยวกับลักษณะงาน โดยเน้นที่เกี่ยวข้องกับตำแหน่งงานที่สมัคร
          ประวัติการทำงาน
  • หากคุณยังทำงานอยู่ I currently work as a (ชื่อตำแหน่ง) at (ชื่อบริษัท).
  • หากคุณออกจากงานแล้ว I previously worked as a (ชื่อตำแหน่ง) at (ชื่อบริษัท).
My responsibilities include (หน้าที่ความรับผิดชอบของคุณ).
          เหตุผลที่สนใจสมัครงานนี้
I am interested to apply for this position because I am confident that my experience in (ลักษณะงานที่ทำ) will prove to be a suitable match for your needs.
          ได้ทราบแนวทางการแนะนำตัวเป็นภาษาอังกฤษในเบื้องต้นกันแล้ว ทีนี้ ก็เตรียมลงมือร่างสคริปต์แนะนำตัวของคุณให้เหมาะสมกับคุณสมบัติและ ตำแหน่งงานที่สมัครให้มากที่สุดกันเลย

ภาษาไทย

ภาษาไทย

คำสันธาน

     คำสันธาน คือ คำที่ทำหน้าที่เชื่อมกลุ่มคำกับกลุ่มคำ หรือเชื่อมประโยคกับประโยค มี ๓ ชนิด ดังนี้
     ๖.๑ สันธานเชื่อมความคล้ายตามกัน ได้แก่คำว่า และ,กับ,แล้ว,จึง,ครั้น…ก็,ถ้า…ก็,ครั้น…จึง,เมื่อ…ก็,พอ…ก็ ฯลฯ ตัวอย่างเช่น
                         น้องกับพี่ไปโรงเรียน
                         พอฉันมาถึง เขาก็ออกไปทำงาน
     ๖.๒ สันธานเชื่อมความขัดแย้งกัน ได้แก่คำว่า แต่,แต่ว่า,ทว่า,กว่า…ก็,ถึง…ก็ ฯลฯ ตัวอย่างเช่น
                         เขารวย แต่เขาไม่ทำงาน
                         กว่าเขาจะเดินถึงเขาก็ตายพอดี
     ๖.๓ สันธานเชื่อมความให้เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ได้แก่คำว่า หรือ,ไม่ก็,ไม่เช่นนั้น,มิฉะนั้น ฯลฯ ตัวอย่างเช่น
                         วันนี้เธอจะไปโรงเรียนหรือไม่ไป
                         นักเรียนต้องทำการบ้านมิฉะนั้นจะถูกครูทำโทษ
     ๖.๔ สันธานเชื่อมความเป็นเหตุเป็นผล ได้แก่คำว่า เพราะ, ด้วย,จึง,ฉะนั้น,ด้วยว่า ฯลฯ ตัวอย่างเช่น
                         เขาตั้งใจเรียน เขาจึงสอบผ่าน
                         ชาวนาตายเพราะถูกงูกัด
     ๖.๕ สันธานเชื่อมความแสดงลักษณะอาการ ได้แก่คำว่า ว่า,ให้,ทั้งๆ ตัวอย่างเช่น
                         เขาบอกให้ฉันไปหาเขา
                         ฉันพูดว่าฉันรักแม่
     ๖.๖ สันธานเชื่อมความแสดงประมาณ ได้แก่คำว่า ตลอดจน,จน ตัวอย่างเช่น
                         เขาพูดมากจนฉันหลับ
                         พ่อตะโกนเสียงดังจนลูกร้องไห้

คณิตศาสตร์

คณิตศาสตร์
การวิเคราะห์ข้อมูลเบื้องต้น สถิติ ม.6
ความหมายของสถิติ
สถิติมีความหมาย 2 อย่างคือ
1 
หมายถึง ตัวเลขหรือกลุ่มของตัวเลขที่แสดงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับเรื่องหนึ่งแรื่องใดเช่นสถิติเกี่ยวกับปริมานน้ำฝน สถิติการเกิดอัคคีภัย เป็นต้น
2 
หมายถึง วิชาที่เป็นทั้งวิทยาศาสตร์และศิลป ว่าด้วยกาศึกษาที่เกี่ยวกับข้อมูล ซึ่งประกอบด้วย
การเก็บรวบรวมข้อมูล ( collection of date)การนำเสนอข้อมูล( presentation of date)การวิเคราะข้อมูล (analysis of date)การความหมายข้อมูล (interpretation of data ) ในความหมายที่สอง หมายถึง วิธีการที่เริ่มต้นตั้งแต่การเก็บรวบรวมข้อมูล วึ่งมีหลายวิธีเพราะต้องเก็บข้อมูลที่ถูกต้อง เหมาะสม ถ้าได้ข้อมูลที่ไม่ถูกต้อง หรือไม่เหมาะสมข้อมูลเหล่านี้ย่อมใช้ไม่ได้ หรือใช้ได้แต่เพียงส่วนน้อยข้อมูลที่เก็บรวบรวมมา จำเป็นจะต้องมีการนำมาจัดใหม่ให้ดูง่ายหรือเป็นระเบียบ การจัดข้อมูลใหม่อาจใช้ตาราง กราฟ หรือรูปภาพขั้นตอนนี้เรียกว่าการนำเสนอข้อมูล
ข้อมูลหมายถึงข้อเท็จจริงที่เป็นตัวเลขหรือไม่เป็นตัวเลขก็ได้ ที่เราสนสนใจจะศึกษา
ข้อมูลสถิติ หมายถึงข้อมูลที่เป็นตัวเลขหรือไม่เป็นตัวเลขเช่นเดียวกับ ข้อมูล แต่ข้อมูลสถิติจะมีจำนวนมากกว่า และสามารถนำมาเปรียบเทียบกันได้
ตัวอย่าง
ข้อมูล ที่เป็นตัวเลข
จำนวนนักเรียนโรงเรียนระยองวิทยาคม มี 3853 คน
ข้อมูล ที่ไม่เป็นตัวเลข
จากการสังเกตพบว่านักเรียนโรงเรียนระยองวิทยาคมส่วนใหญ่มาโรงเรียนสาย
ข้อมูลสถิติ ข้อมูลสถิติคือข้อเท็จจริงที่เป็นตัวเลขหรือไม่เป็นตัวเลขก็ได้ แบบเดียวกับข้อมูล แต่ต้องมีจำนวนมาก เพื่อแสดงลักษณะของกลุ่ม
ข้อมูลสถิติ ที่เป็นตัวเลข
คะแนนโดยเฉลี่ยของนักเรียนระดับชั้น ม. 6 โรงเรียนระยองวิทยาคมคือ 2.64
ข้อมูลสถิติ ที่ไม่เป็นตัวเลข
จากการสำรวจความพึงพอใจของผู้ปกครองพบว่าร้อยละ61.5 มีความเชื่อมั่นและไว้วางใจโรงเรียนในเรื่องของการดูแลระเบียบวินัย
ประเภทของข้อมูลสถิติ
แบ่งได้ 2 ลักษณะดังนี้
ข้อมูลเชิงคุณภาพ (Qualitative data) หมายถึงข้อมูลที่แสดงถึงสถานภาพ คุณลักษณะ หรือคุณสมบัติ เช่น เพศ เชื้อชาติ สถานภาพสมรส ศาสนา กลุ่มเลือด เป็นต้น
ข้อมูลเชิงปริมาณ (Quantitative data) หมายถึงข้อมูลที่อยู่ในรูปตัวเลข (numerical data) ที่แสดงถึงปริมาณ อาจเป็นค่าที่ไม่ต่อเนื่อง (discrete) คือค่าที่เป็นจำนวนเต็มหรือจำนวนนับ เช่น จำนวน รถยนต์ในกรุงเทพมหานคร
ประเภทของข้อมูล
ข้อมูลปฐมภูมิ คือข้อมูลที่เก็บจากแหล่งโดยตรง ทำได้โดยการสัมภาษณ์ การนับ มีวิธีเก็บได้ 2 วิธี
1. จากสำมะโน คือการเก็บข้อมูลจากทุกหน่วยงานด้วยการสัมภาษณ์ การนับ ซึ่งไม่ค่อยนิยม เพราะใช้เวลาและค่าใช้จ่ายสูง เช่น การเก็บสถิติผู้ใช้รถโดยสารประจำทาง
2. จากการสำรวจกลุ่มตัวอย่างโดยเลือกตัวแทนกลุ่มที่เหมาะสม ที่มีลักษณะใกล้เคียงกับที่ต้องการศึกษา เช่น สำรวจความนิยมของวัยรุ่นเกี่ยวกับการใช้โทรศัพท์มือถือ กลุ่มตัวอย่างที่จะศึกษาก็ต้องเป็นพวกวัยรุ่น
ข้อมูลทุติยภูมิ เป็นข้อมูลที่ผู้แต่งเก็บรวบรวมไว้แล้ว ซึ่งอาจเก็บไว้ใช้ในการบริหารหน่วยงานนั้นๆ สามารถนำมาใช้ได้เลย ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย แต่ต้องศึกษาว่า ข้อมูลนั้นเก็บรวบรวมมาเหมาะสมหรือไม่
ข้อมูลจำแนกตามวิธีการเก็บรวบรวม
ข้อมูลปฐมภูมิ คือ ข้อมูลที่ได้จากการรวบรวมจากผู้ที่ให้ข้อมูลหรือแหล่งที่มาโดยตรง
1 
การสำมะโน คือ การเก็บรวบรวมข้อมูลจากทุกหน่วยของประชากรที่ต้องการศึกษา
2 
การสำรวจจากกลุ่มตัวอย่าง คือ การเก็บรวบรวมข้อมูลที่ประกอบด้วยตัวแทนจากทุกลักษณะของประชากรที่ต้องการศึกษา
ในทางปฏิบัติ ไม่ว่าจะทำการสำมะโนหรือการสำรวจ นิยมปฏิบัติอยู่ 5 วิธี คือ
1. 
การสัมภาษณ์ นิยมใช้กันมาก เพราะจะได้คำตอบทันที นอกจากนี้หากผู้ตอบไม่เข้าใจก็สามารถอธิบายเพิ่มเติมได้ แต่ผู้สัมภาษณ์ต้องซื่อสัตย์ และเข้าใจจุดมุ่งหมายของการเก็บข้อมูลอย่างแท้จริง
2. 
การแจกแบบสอบถาม วิธีนี้ประหยัดเวลาและค่าใช้จ่ายมาก สะดวกและสบายใจต่อการตอบแบบสอบถาม แต่ก็มีข้อเสียหลายประการ เช่น ต้องใช้ในเฉพาะผลที่มีการศึกษา มีไปรษณีย์ไปถึง คำถามต้องชัดเจน อาจจะไม่ได้รับคืนตามเวลาหรือจำนวนที่ต้องการ จึงต้องส่งแบบสอบถามออกไปเป็นจำนวนมากๆ หรือไปแจกและเก็บด้วยตนเอง
3.
การสอบถามทางโทรศัพท์ เป็นวิธีที่ง่าย เสียค่าใช้จ่ายน้อย ต้องเป็นการสัมภาษณ์อย่างสั้นๆ ตอบได้ทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาค้นหาหลักฐาน ใช้ได้เฉพาะส่วนที่มีโทรศัพท์เท่านั้น
4. 
การสังเกต เป็นข้อมูลที่ได้จากการสังเกตแล้วบันทึกสิ่งที่เราสนใจเอาไว้ ต้องใช้การสังเกตเป็นช่วงๆของเวลาอย่างต่อเนื่องกัน ข้อมูลจะน่าเชื่อถือได้มากน้อยขึ้นอยู่กับความเข้าใจและความชำนาญของผู้สังเกต เช่น ข้อมูลเกี่ยวกับการใช้บริการต่างๆ เช่น บริการรถโดยสาร การบริการสหกรณ์ ความหนาแน่นของการใช้ถนนสายต่างๆ เป็นต้น วิธีนี้นิยมใช้ประกอบกับการเก็บข้อมูลวิธีอื่นๆ
5. 
การทดลอง เป็นการเก็บรวบรวมข้อมูลที่มีการทดลอง ซึ่งมักจะใช้เวลาในการทดลองนานๆ ทำซ้ำๆ
ข้อมูลทุติยภูมิ คือ ข้อมูลที่ต้องเก็บรวบรวมจากผู้ที่ให้ข้อมูล หรคือแหล่งที่มาโดยตรง แต่ได้จากข้อมูลที่มีผู้อื่นเก็บรวบรวมไว้แล้ว
วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลทุติยภูมิ
แหล่งที่มาของข้อมูลทุติยภูมิที่สำคัญมีอยู่ 2 แหล่ง คือ
1. 
รายงานต่างๆของหน่วยราชการและองค์การของรัฐบาล เช่น ทะเบียนประวัติบุคลากร ประวัติคนไข้ ทะเบียนนักเรียนนักศึกษา เป็นต้น
2. 
รายงานและบทความจากหนังสือ หรือรายงานจากหน่วยงานเอกชน ซึ่งจะมีการพิมพ์เผยแพร่เฉพาะในส่วนของข้อมูลที่เผยแพร่ได้ในรูปของรายงานต่างๆ
การนำเสนอข้อมูลสถิติ (Statistical Presentation)
การนำเสนอข้อมูลสถิติแบ่งออกเป็น 2 แบบใหญ่ ๆ คือ
1) 
การนำเสนอข้อมูลสถิติโดยปราศจากแบบแผน (Informal Presentation)
1.1 
การนำเสนอข้อมูลสถิติเป็นบทความ
1.2 
การนำเสนอข้อมูลสถิติเป็นบทความกึ่งตาราง

2) 
การนำเสนอข้อมูลสถิติโดยมีแบบแผน (Formal Presentation)
2.1 
การเสนอข้อมูลสถิติด้วยตาราง
2.2 
การเสนอข้อมูลสถิติด้วยกราฟและรูป
1.2.1 
การนำเสนอข้อมูลสถิติด้วยตาราง (Tabular Presentation)
1.2.2 
การนำเสนอข้อมูลสถิติด้วยกราฟและรูป (Graphic Presentation)
เทคนิคการนำเสนอข้อมูลสถิติด้วยกราฟและรูป

1. 
เมื่อต้องการเสนอข้อมูลสถิติโดยข้อมูลที่จะนำเสนอนั้นมีเพียงชุดเดียว
1.1 
แผนภูมิแท่งเชิงเดียว (Simple Bar Char

สถิติ(Statistic)

1.    สถิติ หมายถึง     1.)  ตัวเลขแทนปริมาณจำนวนข้อมูล หรือข้อเท็จจริงของสิ่งต่าง ๆ ที่คนโดยทั่วไปต้องการศึกษาหาความรู้ เช่นต้องการทราบปริมาณน้ำฝนที่ตกในกรุงเทพมหานครปี 2541 เป็นต้น
2)  ค่าตัวเลขที่เกิดจากการคำนวณมาจากกลุ่มตัวอย่าง(Sample)  หรือคิดมาจากนิยามทางคณิตศาสตร์ เช่นคำนวณหาค่าเฉลี่ย  ค่าความแปรปรวน ค่าที่คำนวณได้เรียกว่าค่าสถิติ ( A Statistic)ส่วนค่าสถิติทั้งหลายเรียกว่า ค่าสถิติหลาย ๆ ค่า (Statistics) 
3)  วิชาการแขนงหนึ่งที่จัดเป็นวิชาวิทยาศาสตร์ และเป็นทั้งวิทยาศาสตร์บริสุทธิ์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์ และยังหมายรวมถึงระเบียบวิธีการสถิติอันประกอบไปด้วยขั้นตอน 4 ขั้นตอนที่ใช้ในการศึกษาได้แก่
1.    การเก็บรวบรวมข้อมูล(Collection of Data)
2.    การนำเสนอข้อมูล(Presentation of Data )
3.    การวิเคราะห์ข้อมูล (Analysis of Data)
4.    การตีความหมายของข้อมูล(Interpretation of Data )
2.  ข้อมูล(Data) หมายถึง  รายละเอียดข้อเท็จจริงของสิ่งต่าง ๆ ทั้งที่เป็นรูปธรรม
     และนามธรรมซึ่งตรงกับสิ่งที่ผู้วิจัยต้องการศึกษา
3.  ประเภทของวิชาสถิติ แบ่งประเภทตามลักษณะของข้อมูลได้เป็นสองประเภทคือ
3.1   สถิติเชิงอนุมาน(Inductive Statistics)  หมายถึง สถิติที่ใช้จัดกระทำกับข้อมูลที่ได้มาเพียงบางส่วนของข้อมูลทั้งหมด
3.2   สถิติเชิงบรรยาย(Descriptive Statistics) หมายถึง สถิติที่ใช้จัดกระทำกับข้อมูลที่ได้มาเฉพาะเรื่องใดเรื่องหนึ่ง
4.  การนำเสนอข้อมูล  หมายถึง  การจัดระบบข้อมูลให้เป็นหมวดหมู่ เป็นประเภท
     ตามลักษณะของการวิจัย  เพื่อความชัดเจนในการวิเคราะห์ข้อมูลและการแปล
     ความหมายของข้อมูล
5.  การแจกแจงความถี่ (Frequency distribution table)จำแนกออกเป็น 2 
     ลักษณะ คือ
5.1         แจกแจงข้อมูลเป็นตัว ๆ ไป ใช้กับข้อมูลดิบที่มีจำนวนไม่มากนัก
5.2         แจกแจงข้อมูลเป็นช่วงคะแนน (อันตรภาคชั้น)เช่น
คะแนน
จำนวนนักเรียน
20-29
30-39
40-49
50-59
60-69
รวม
8
12
17
10
8
55
หลักการสร้างตารางแจกแจงความถี่

1.    พิจารณาจำนวนข้อมูลดิบทั้งหมดว่ามีมากหรือน้อยเพียงใด
2.    หาค่าสูงสุดหรือต่ำสุดของข้อมูลดิบที่มีอยู่
3.    หาค่าพิสัยของข้อมูลนั้นจากสูตร 
พิสัย  =   ค่าสูงสุด  -  ค่าต่ำสุด
4.    พิจารณาว่าจะแบ่งเป็นกี่ชั้น(นิยม 5 - 15  ชั้น)
5.    หาความกว้างของแต่ละอันตรภาคชั้น จากสูตร
ความกว้างของอันตรภาคชั้น =           พิสัย
                                        จำนวนชั้น
                นิยมปรับค่าให้เป็น 5 หรือ 10
6.    ควรเลือกค่าที่น้อยที่สุด หรือค่าที่มากที่สุดของอันตรภาคชั้นให้เป็นค่าที่
สังเกตได้ง่าย ๆ
6.  ฮิสโตแกรม (Histogram) หรือแท่งความถี่ คือ  การแจกแจงความถี่ข้อมูลโดย
     ใช้กราฟแท่ง เพื่อให้เกิดความเป็นรูปธรรมของข้อมูลมากยิ่งขึ้นและง่ายต่อการ
     วิเคราะห์ หรือตีความหมายข้อมูล
7.  ค่ากลางของข้อมูล มีทั้งหมด 6 ชนิด
7.1         ค่าเฉลี่ยเลขคณิตหรือตัวกลางเลขคณิต(arithmetic  mean)
7.2         มัธยฐาน(median)
7.3         ฐานนิยม(mode)
7.4         ตัวกลางเรขาคณิต(geometric mean)
7.5         ตัวกลางฮาโมนิค (harmonic mean)
7.6         ตัวกึ่งกลางพิสัย(mid-range)

8.  ค่าเฉลี่ยเลขคณิตหรือตัวกลางเลขคณิต(arithmetic mean)
หลักในการหาค่าเฉลี่ยเลขคณิต
1.    นำข้อมูลทั้งหมดมารวมกัน
2.    นำผลรวมที่ได้จากข้อ 1 มาหารด้วยจำนวนข้อมูลทั้งหมด
3.    ผลหารที่ได้ในข้อ 2 คือ ค่าเฉลี่ย

9. มัธยฐาน(median)  คือ ค่ากลางของข้อมูลที่อยู่กึ่งกลางของข้อมูลทั้งหมดหลัง
    จากเรียงลำดับข้อมูลจากน้อยไปมากหรอจากมากไปน้อย
        ตัวอย่าง  จงหาค่ามัธยฐานของข้อมูล   3 , 7 19, 25, 12, 18 , 10
        วิธีทำ  เรียงข้อมูลจากน้อยไปมากได้   3 , 7, 10, 12, 18, 19, 25
ข้อมูลมีทั้งหมด 7 ตัวเรียงข้อมูลแล้วตัวเลขที่อยู่ตรงกลางคือตัวเลขตำแหน่งที่ 4  ตัวเลขตำแหน่งที่ 4 คือ 12 เป็นมัธยฐาน
10. ฐานนิยม(mode) คือ ค่ากลางของข้อมูลที่มีความถี่สูงสุดในชุดข้อมูลนั้น
        ตัวอย่าง  จงหาฐานนิยมของข้อมูลชุดนี้  3, 2, 5, 3, 3, 3, 3, 3, 3, 3, 5
        วิธีทำ   ข้อมูลมี 2 จำนวน 1 ค่า    มี 3 จำนวน 8  ค่า มี5 จำนวน 2 ค่า
                ฐานนิยมของข้อมูลคือ 3